Hep Gittim Ben – Duygusal Bir Yolculuk Şiiri

Hep gittim ben..

İlk 12 yaşında gittim

Kara bir tren ile

Ekmek için

Sonra hep gittim

Yürüyerek koşarak bazen uçarak

Aşk için, aş için

Hep gittim,

gittikçe eksildim,

anadan, bacıdan, yardan

Zordu gitmek

bir bilinmeze

Gidenler yalnız da kalanlar mutlu mu

Bir gün ben kaldım

Sevdiğimi gönderdim uzaklara

bildim ki kalmak daha zormuş

Giden de umut olurmuş da

enkaz kalana kalırmış

Bildim ki

gitmek gerekse

birlikte gitmekmiş..

Aklınla ve kalbinle..

Hilmi ALICI

01 Ocak 2026